Lal Cümleler

1

Sende kaldı bütün gök gözlü mutluluklarım.

Güne umutla bakan yarınlarım artık senin.

Susarken lal olan dillerim,

yangınlarını bir damla gözyaşında sakladı.

Hiç yaşanmayacak yüzleşmelere

hiç konuşmayacak cümlelere

gebe bir coğrafyanın,

yağmurlarında ıslanmayı öğrendim.

Deli tayların vuslat rüzgârında,

loş ve sağır odalar biriktirdim usumda.

Cümlesiz sevgilerde sen oluyorum,

Karadeniz gibi hırçın ve asi

esiyorum, savruluyorsun bende.

Yağmurlar kadar engin ve derin

kederimde kayboluyorsun sonra.

Sesinde rengini bulan bulutlarım

göğüme doğan çoban yıldızı oluyor.

Ne çok sen biriktiriyorum içimde.

Benliği sende erittikçe

çoğaldıkça çoğalıyor yüreğimin rüzgârları.

Geç kalan bir bestenin notalarının

kokularını sürüklüyorsun pencereme.

Bir umudun ışığına tutunamayan

tüm benlerimi ve gök gözlü çocuklarımı,

sesinin siyah gri renklerine bırakıyorum.

Şimdilerde yağmursuz iklimler çoğalıyor.

Maziden kalan ne varsa

rüzgârın diliyle uçuşup gidiyor benden.

 2

Ben ki bütün dinlerin ve dillerin

Peygamberlerinden icazet aldım

aşka dair.

Benliği senlikte buldum.

Bir şiirle devrimci çocuklar yarattım.

Ah o ben ki sevdanın adresini

ayetlerde kutsayan Kâbe’yi, kıbleyi

sana tayin eden

ebedî aşkların bahçelerinde gezinen abdal seyyah…

Yüreğimin kuraklığı birikirken sefil coğrafyama,

unutmanın naçar kapılarında

ayrılıklar bırakıyorum sana.

Ah o ben ki

mabetlerimde bıraktığın

kalp izinin takipçisi…

Kadim toprakların bağrında

bin yeminle ahdettiğim sözlerin afsununu

kırk eren kapısında bozdurmaya geldim.