Annemin Ağrılarına Açılıyor Gözlerim

-Ercişli depremzede Yunus Geray’a ağıt-

çığlık çığlık bağıran sokaklar

toz duman olmuş bulutlar

çok ağır

bedenlerime mezar olan betonarme duvarlar

annemin ağrılarına açılıyor gözlerim

ayrıksı kimlikler birikiyor içimde

bağırış ve figanların kol gezdiği

daracık sokaklar

umut yelkenlerinin

son hız ayrıldığı topraklar

annemin ağrılarına açılıyor gözlerim

hastaneler, bahçeler, küçücük lokantalar birikiyor

gözlerimde ölümden beslenen çığlıklar

farklı dillerde aynı ağıtlar yankılanıyor dil hecesine

anlayamadığım korkular öfke patlamaları.

hınç kokuyor siyasi kaygıların ardındaki kimlikler

ıssız bir çığlık tütüyor coğrafyamda

annemin ağrılarına açılıyor gözlerim

ölümle yaşam bir karede

aynı zaman diliminde dondu.

kışın ayazı düştü toprağıma

gam kırağısı düştü yaprağıma

çığlık çığlık siyah irisi gözleri

annem kızacak bana

adım yunus benim

ellerim beton yanığı

gözlerim korkulu cehennem toprağı

geçit vermez deprem yorgunu

annemin ağrılarına açılıyor gözlerim