Hasretine Yudum Yudum

HASRETİNE YUDUM YUDUM.

Hep böyle olurum ben sensiz akşamlarda..
Hep böyle olurum yalnız kaldığımda.
Hep böyle hissederim ,kolum kanadım kırık,
Hep böyle hissederim, hasretine yudum yudum,
Sensizlik kavurur içimi, ocak ocak,cehennem misali,
Düşünürüm… yanımda olmadığın geceler nasıl yaşanacak
Savaşı kazanmış bir kumandan edasıyla,
Tan yerinin ağardığını gördüğüm sabahlara ,
Terden sırılsıklam olduğum karabasanlardan ,
Yara almadan ,zedelenmeden nasıl uyanılacak
Düşünürüm , düşünürüm ama faydasız…

Yok, yok olmuyor BİRTANEM…

Bu benim yaşamımın zorlu sınavı, farkındayım
Ama bu sınavı nasıl vereceğim bilemiyorum
Direniyorum ,gücümün son zerresine kadar ,
Kendimi sıkmaktan vücudumda mecal kalmadı,
Düşünmekten beyin hücrelerim yenik düştü,
Gecem gündüzüm birbirine karıştı
Yol alıyorum bir bilinmeze ,uçsuz bucaksız
Gene sensiz akşamlarda ,kırık kanatlarımla
Yorgun ,bitap ,halsiz ve çaresiz
Dipsiz kuyularda hasretine yudum yudum….