Nemf Evresi

iki gölge mesafesi gövden

siyah karanfil saçların bölsün

asal ruhumu parçalara

ben sadece kendime

bir de sana bölünebilirim

dolaştığın bahçem  sayesinde

elllerin  gül kesiği olursa hercai gönül

akan damlalarla besle zalim  ayrılığı

unutma en  son açan  gül

iliştirebilirsen  o mağrur yakana

hep  pembe kalandır

seversin ayakları çıplak yol alan kadınları

yumuşak dikene dirençli topukları

bin gelip de, bir kez kalmayanları

öyle olamam ben

serçe yürüyüşüm var benim

korkularım

gül seccadede akladığım dualarım

ellerimde kına kokulu açan çiçeklerim var

bulutlarım hep yağmur yüklü ha yağdı ha yağacak

küçük çakıl taşlarında çoşan ırmaklarım

inişli çıkışlı tepelerim var benim

layık olamam vaat ettiğin şaşalı  aşka

sen sülüs yazı güzelliğinde çiz beni

göremesen  bil ki,

dündeki kayıp olan sanadır sitemim

astım acılarımı ,öfkemi

gökyüzünde mavi beneği eriyen bir kelebeğin kanadına

beklemedeyim

belki dudaklarımda  dağ çiçekleri , ellerimde yeşil yapraklar

orman  kuytusundan gelirim

belki saçlarımda deniz kokusu, gözlerimde yosun rengi

engin denizleri yararım  

sen yeter ki fısılda aşkı kulağıma

dünümüz makas kesiğine  döndü ,dün değildi

bugün  uçmayı öğrendiysen hakkını al şu deli yelden

korkma devşirme cümleler gelse de üstüne

mutlaka nokta vardır sonunda

sen yeter ki fısılda aşkı kulağıma

sol yanıma kıvrılıp  uyurken  nemf evresinde