Eylül Kadını

olsada kalbimde

 biçare yaprak solgunluğu

yeter be eylülüm

güneşin tenimdeki esmer doygunluğu

sırtladım seni oy can

bak yine gidiyorum

ne geçmiş için pişmanlıklar,

ne gelecek için planlar

sadece dertsiz bir gün

öylesine sürüklediğimiz

düşen kaderime sadece gün iken

onlar ateş aldılar

sarı kımızı zamanlarda

eteklerinde yaprak bolluğu

dudaklarımı yağmurlar ıslatmadan

 kırın narları

ellerde aşk doluluğu

 bense

 dudak payı bıraktığım

düşlerim arasına göç eden eylül kadını

beyaz  bir duvar gibiyim

gel çiz beni

ve tuhaftır ki

memnunum

her dile dönüşen yalnızlığımın sessizliğini sürüyorum

sürüyorum ellerimi

 aşufte gece karası  kaplı kafamın etrafında

ve tuhaftır ki

sadece kendi yüzümü seviyorum

seviyorum ,sevmiyorum

belki o yüzden  

her sevdiğim adam

her  yaşadığım eylülde

başka kadının kocası