Sen Git Düşlerimden

Parmak uçlarını, parmak uçlarında hissettim

Açan aşk çiçeklerini gök kuşağına,

Günü sen, gecesi sen olduğun zaman da.

Bir düş çiziyorum şimdi,

İçinde ben, yeller de savrulan sen

Hummadığım bir yerde

Bir görebilsem o kömür karası gözlerini

Ne acı kalır yürekte,

Ne gözyaşı gözlerimde

Bir değse gözlerin gözlerime

Ne hüzün kalır ruhumda

Ne matem eser yeller de.

Durur bütün fırtınalar

Ne hırçınlığı kalır denizin

Ne de asiliği.

Ne çok özledim bir bilsen seni

Gece olunca yüreğim akıyor sana

bedenim arada kalıyor.

Sinemde yaktığın ateş

Gözyaşımla sönmüyor

Ya gel iyice harlansın

Kara döneyim

Ya git düşlerimden

Yana yana küle döneyim

Yoklayıp duruma yüreğimi

Umuda açabildik mi kapıyı

Aşkı tutabildik mi yüreğimizde

Zamana suçu yükleyip

Yar diye yalnızlığı aldık içeri, aşk diye

Ayrılığa sarıldık hep.

Sildim artık çizdiğim düşleri

Şiirlere hapsettim seni

Satırlardan uçamazsın diye