Gazel ( Yükleriz )

Yakmışız biz nefsi candan, şehre maksat yükleriz;

Başlatırken faslı mâhir, şehre fırsat yükleriz.

Kâh yanar can çölde sık sık, yanar ten közde hep;

Yapmayız biz kalbi durgun, şehre nur hat yükleriz.

İnleriz hikmetle her gün, söyleriz tekbirleri;

Gülmeyiz kasvetle bizler, şehre rikkat yükleriz.

Sultanın feyziyle yangın başlatır hep gönlümüz,

Aşka tâlip olmuşuz biz, şehre sıhhat yükleriz.

Nur yazar Pervâne, yazmaz kaygılar hüsran serip;

Kalpte güller dizmişiz biz, şehre Ferhat yükleriz.

( fâ i lâ tün / fâ i lâ tün / fâ i lâ tün / fâ i lün / )