Selam

.

inancımın gül damlası kırmızı

kapatma gözlerini ışığa ay beyaz

öldüğümüz yalan

bölüştüğümüz

dilim dilim gece uykudan

yıldızlar ne acı

annemin ağlayışı uzaktan

arşın ağzında koç yiğitler yürür

sustukları yalan

büyüdükçe karlı bir dağ olan 

şimdi bu vakit 

bu duman

tut istediğin gibi yaşını

ciğerinin tam üzerinde gözleri

memleket

ağladıkça dağlayan

sürmeli bir kadındır zaman

gülüyorsunuz

yalın ayak fısıltılar nihayet 

aç ve susuz toprak

yeşil güneş öyle mi

bin nasihat içinde cayır cayır

çayır çimen ağaç esaret

nedir aslında gizli olan

cesaret gölgemin ağladığı yerde yazık!

siz yoktunuz

düşmeyi öğreniyorsunuz 

yeniden kalkmayı karanlık fotoğrafta

ben merdiven

bir de kuş çiziyorum kendime mavi

adı bir hayli unutulmuş

tutuyorum akıp duran hayali 

kardan kıştan sakınan umuttan

sendeleyen gülüşün ortasında ateş

geçiyorsunuz kör ve tek ve çok

gidiyorsunuz dilsiz ve konuşkan

söylüyorsunuz kucak dolusu selam

selam var sana memleket

koşmaktan yorulmayan dizinde

büyüttüğün her çocuktan 

/

Fotoğraf: Selahattin Sevi