Evlada Sitem

EVLADA SİTEM

Sana anne olamadım özür dilerim.

Leylekten aldım seni dokuz ay taşımadım

Ağırlığını hiç hissetmedim.

Çok akıllı bir bebektin beni üzmedin.

Yaşadığım acıları mı bildin?

Şöyle bir baktım da maziye;

Yaşıtların hep imrenirdi sana haliyle

Gökyüzünden böyle düştün herhalde!

Var mı? Demedim yokluk çektirmedim

İstemeden verdim, yüzünü güldüremedim

Kederimle kavrulup sana belli etmedim

Onurunu düşünüp başını yere eğmedim.

Üvey baba eline mi verdim?

Dertlerini dinledim, üzerine titredim.

Hiç şikayet etmedim seni memnun edemedim

Bencillik mi? Dedin; haklısın yiyip içip gezmedim.

Sen; yuva kur mutlu ol diye bir ömür feda ettim.

Bağ verdim üzümünü istemedim.

Şimdi sıra ben de dedim.

Kalan ömrüm kadar nefes almak istedim.

Ağlamamı sindirdin gülmemi çekemedin

Sevdiğini bildim fakat dile getirmedin.

Acı sözlere gelince bir çırpıda söyledin.

Bu kadarını da hak etmedim.

Nasıl sevmediysem seni?

Adını zikrederken döküldü ciğerlerim.

Anne nasıl olunurdu fazlasını bilemedim.

Ozanın dediği gibi ‘’sana küsmedim oğlum sadece KAHRETTİM’’…

 Songül Bulut