Dün Gece

Dün gece

Isıtırken düşlerimi mehtabın gölgesinde

Menekşenin dalında dönüyordu pervane

Astığım adakların eteklerinde;

Biteviye

Yokluğun varlığımda bilmece

Dün gece

Okuduğum romandan dörtnala fırlıyordu süvari

Yaklaşan nal sesleri kulağımda ince ince

Elimi tutan kahramanı;

Yiğit, çakır efe

Birkaç yorgun harfin esiri

Satırlar arasına saklanan gizli özne

Dün gece

Avuçladım özlemi dinlediğim baladın öyküsünde

Boğazıma düğümledim yükselen keman tizini

Yutağımda boğum boğum

Akıttım göz çukurlarıma ;

Öylece

Damla damla biriktirdiğim her mısrada

Yokluğunu doldurdum saydam fanuslara

Lebalep doyum doyum

Lirik bir şarabı yudumladım sonra hece hece

Dün gece

Soğuk ve karanlık odamın penceresinde

Alazladığım kırıklarımı kanattım;

Delice

Akrep yelkovana yetişme derdinde

Merhabaya hasret yıllar sesinde

Dün gece

Kirpiğimde salladım soluk bir resmi

Kimliği belirsiz dillerin lehçesinde;

Ağıt söylemli ninnilerle

Masallar anlattım bükün vurgunu yemiş kelimelerle

Lal dilim döndüğünce

Avuttum anlamsız yalnızlığı sessizce

Dün gece

Göz kapaklarımda uyuttum sensizliği

Ayaz mevsimin ıssızlığında gizlice

 Songül Bulut