Bu Dem

Bu Dem...

Fitne pazarında hasat mevsimi

Zalimin çehresi gülüyor bu dem.

Gözlerde öfkenin çekilmiş pimi

Gönüller hüzünle doluyor bu dem.

Eşref-i mahlûkat! Hani, nerede?

Vicdansız yazıyor her şecerede

Adalet beklenen şu yerkürede

Mazlumun eli boş kalıyor bu dem.

İştigal eden çok; şerle, abesle

İrkildim duyduğum her acı sesle

Nice gafil gördüm; şevkle, hevesle

Günah deryasına dalıyor bu dem.

Şerefin, onurun yıkılmış bendi

Taç giymiş, makamda, alçağın fendi

Hayâ köle olmuş, iblis efendi

Güller tomurcukken soluyor bu dem.

Gökkubbe altında bozulmuş nizam

Cahilin büyüğü alim-i âzam!

Güfteler kederli, besteler hüzzam

Sazlar dertli dertli çalıyor bu dem.

Şaşırmam, dost denen çıksa da kalleş

Edepli olana arsız tebelleş

Haslet pazarında namertlik beleş

Duyan, koşa koşa geliyor bu dem.

Sönmüş, ruha çıra nurlu kandiller

Gönül incitiyor kin akan diller

Lale boyun bükmüş, kokmuyor güller

Eller gözde yaşı siliyor bu dem.

Kalp kırmak meziyet, mezâlim mübah

Arşı titretiyor çekilen her ah

Güneşe zül olmuş doğduğu sabah

İnsanlık gün be gün ölüyor bu dem.

İnsanlık gün be gün ölüyor bu dem.

Mecit AKTÜRK