Yakubun Koyunları

Ey Âdem,

İçimde ki sır senin bu nefes oldukça bende,

Ne kan durur ne gözyaşı,

Doğmayan yetimin hakkı ellerimde,

Taşıyamam bu yükü,

Terke gebe sevdam,

Yüreğimde bir mendil ha bire sallanır durur,

Hasretlik okşarken sol yanımı,

Üç beş satırlık bir veda hakikati yüzüme vurur..!

Senden iyisine layığım diyemez de edepten!

“Benden iyisine” der susar.

Ve işte o dem yıkarım vatanın surlarını,

İfşa ederim sırlarımı,