Yolum...

Sebepsiz öfkeler

Saklıyorum içimde.

Yerli yersiz serzenişler,

Atmaya kıyamadığım

Hayal kırıklıkları

Acı verse de…

Belki de kırılganlığımın

İz düşümüdür, biriktirdiklerim;

Aşka dair, hayata dair;

Ya da mihenk taşıdır,

Hüküm süren terk edilmişliğimin.

Kim bilebilir ki,

Söylemediklerimi,

Hatta dile getiremediklerimi;

Ben bile

İtiraf edemezken kendime…

Sona erer mi,

Tahayyül edemem ki.

Belki şimdi

Yaşarım biriktirdiklerimi,

Ya da bir ömür boyu.

İstem dışı,

Bazen nefsimin,

Bazen çelik gibi

İrademin eşliğinde.

Bir çelişki zinciri

Hüküm sürmekte;

Zihnime hükmeden

Kalbimin dili,

Zaman zaman ise

Tam tersi,

Amansız bir savaş

Bitmemeye yeminli.

Dingin bir hayat

Tek temennim,

Fakat mümkün mü,

Cezalandırılırken,

Benden bağımsız

Tüm hislerim

Ve kurudu artık göz pınarlarım.

Bilirim, hissederim;

Yolum Hak yolu;

Yanımda, önümde, bağrımda.

Değmez biliyorum,

Hiçbir şey vefasız kullara.

Baki kalan tek şey

Bu gönülde;

Rabbime çağlayan

Sevdam, itikatin eşliğinde.

Hayat veren bana,

Gücüm tarifsiz,

Yaşarım bu emsalsiz coşkuyla.