Vuslatın Şakağına Vuran Sancılarım

Hangi sözcükler seni anlatır bilmiyorum

Karanlıkta cirit atarken vızıltılar

Yalnızlık dibine düşüyor

Aceleye getirilmiş zamana koşuyor akrep

Ansızın saat başı çığlıklarıyla

Dualar sığınıyor avuçlarıma

Seni eksilten gözlerimde

Renkleri kurşuna diziyorum bir bir

Yüzünü hatırlayamadığım hayaller dolaşıyor etrafımda

Karanlıkta yıkanırken aynalar

Bilmeden kendine yalanlar söylüyor hayat

Fitili ateşleniyor korkunun

Ateş bile alevine gizleniyor

Uykuya  gömüyorum hatıraların kıyamet söylentilerini

Olur ya kurtulurum tasalarımdan

Ağırlığından yıkılıyor göz kapaklarım

Yok oldukça  ışığa mum yakıyorum

Yorgun parmaklarım aralıyor bir kapıyı

Görüyorum

Gözlerimi bırakarak ardında

Usulca gidiyordun…

İşte şimdi hatırlıyorum

"Beni işlediğin satırların

Divanesi oldukça yüreğimin

Sen uyurken ölmez düşlerim" demiştin

Parantez arası yaralara merhem diye

Kalbimi kanatıyordum tüm nehirlere

Nehirler kabarıyordu kahrından

Bir şiir intihar ediyor özlemine

Soğuk duvarlarla söyleşiyorum

Esaretimin rüzgâr kanatlarına bağladığım talihimi

Aynalarda parçalarcasına sana adıyorum

Vuslatın şakağına vuran sancılarımla

Körüm ben

Oysa  sen içimdesin

Onu bile görmüyorum…

Âdem Efiloğlu