Dönmeyeceksin Değil mi

Sensiz harflerle şiir yazıyorum

Şarjörü olmayan silahla kuru sıkı

Hazan yaprakları kelimeler,  mısralar ise buz dağı

Gözyaşlarımla doldurdum kalemimi

Mavi sıcak mürekkebi , eritmiyor dizeleri

Yazmadığım şiirleri yakıyorum şimdi

İstanbul cehennem …

Bense ateşine düşecek kadar yürekli

Ruhum yangın sonrası viran

Karanlık puslu toz duman, elim tanımıyor diğer elimi

Hayallerim üşüyor sevgili, gittiğin günden beri

Toprak örtülse üstüme, ısıtır mı düşlerimi

Günbatımıydı yüreğimden gidişin

Beklesem! Şafakla birlikte dönermisin?

Topladım avuç içi yüreğime

Sonbaharın bütün hüzünlerini

Kaç eylüller eskittim kim bilir?

Bir cümle cumartesi, Dilinde hep aynı ezgi

Dön diyor gittiğin gibi geri,

Dön diyor bekletme beni

Dönmeyeceksin belli ki

Dönmeyeceksin değil mi

Songül Bulut