Kokunu Özledim

Hiç gelmeyeceksin diye bekledim seni

Her hüzünlü çarşambanın ardından…

Fırlattım ardından tüm hatırları

Hoyrat ve umarsız…

Sonra bir sokak çöpçüsü gibi topladım,

Senden geriye kalanları…

Köşe başlarında beliren hayalini,

Peşinden sürüklendim caddeler boyu…

Sonra kaçtım adını bilmediğim kuytulara

Avazım çıktığı kadar haykırdım

Sesimi okşayan duvarlara

İtalik küçük harflerle yazılmışken adım…

Bir kibrit alevinin ışığı kadardı

Gözlerinin beyazlığından kalan umut…

En son hatıranı da salarken ateşin bağrına,

Avuçladım senden kalan kızgın korları…

Duman olup uçtum nihayet,

Aştım aşılmaz dağları…

Şimdi bir bilinmezin rahminde,

Kendi bağımı kesmek için,

Doğumu bekliyorum aşkın evinde…

Bir türkü çalınıyor uzaklardan kulaklarıma

Sayıklıyorum uyanıkken sevgilim

Hayalin doluyor ağladığımız odama…

Kokunu özledim derdin ya işte o yüzden,

İşte o yüzden kırgınım baharlara…

En son çiçek düşene dek sevecek

En son yaprak uçana dek bekleyeceğim

Sonra kuruyan gözyaşlarımın peşine

Bir daha gelme diye haykırış ekleyeceğim…

Zekeriya EFİLOĞLU

Gazinatep