Taşıyamam Yokluğunu...

Sararmış intihardın çiçek yapraklarında

Mavi bir öpüş sundurmada…

Sırrına gömülmüş onlarca fısıltı

Ayarı bozulmuş zaman aralığı

Gitme diyor dudaklarda

Gitme!.. Beyaz çığlık gibi büyürüm

İsli lambalarda…

Akşamın dönencesinde selamladım seni

Yoktun ama adımladım

Dokunduğun caddeleri…

Öptüm nefesinin değdiği papatyaları

Çok severdin ya

Terini soludum bir de üşüdüğümde

Omzuna atarken ceketimi…

Kaç ölüm ezberledim adına

Gittiğini öğrendiğimden beri...

Her mezarlık kavşaklarında büyürken isyan

Ayağımdan kayıyor zaman...

Ben de gelsem

Bekler misin sevdiğim?

Bir ömür aldanışlar bilsen nasıl yalan…

Gözlerini ısmarladım

Çaresiz ağladığım anlarda…

Neden erken geldi ki hazan

Neden vuslat yazdı sözcükler…

Şimdi son bir dansım daha kaldı hayatla

Biliyorum hayal kırıklığı

Yine de dönüyorum senle

Sevgim durduğum yerde bekler…

Aynı dün gibisin bugün

Hala yüreğimin içinde güvercinsin…

Hala yıldırım çarpıyor avuçlarıma

Resmini elime aldığımda…

Sahi hangi münzevi haykırış

Aldı kokunu…

O zaman söyle ayrılsın bir avuç toprak daha

Taşıyamam yokluğunu…

Not:Ben hep seni yazarım ancak okuyan şiir zanneder...