Kurşuni Yanılgılar

KURŞUNİ YANILGILAR

Göç mevsimiydi

Kelebekler uçup gitmişti az önce

Büklüm büklüm tanelerdi dökülen avuçlardan

Hazin bir hasat etkisindeydi

Ürün tarlaları

Duman soluyordu ufuklar

Göğün yüzünde ağlıyordu tüm ayıplar

Uz güzellikler gerekiyordu bu hasadı kaldıracak

Siperlere hücum eden tüm yalnızlıklar sızlıyordu tek kalmışlıktan

Güruh damlarken yaşlar iniyordu gözlerden

Firarlar yelken açmıştı tüm kuytulara

Yeni bir mevsimdi yeni güzelliklere gebe

Bir sığırtmaç kuşunun gölgesinde

Silkeliyordu mahmuzlarını zaman

Bir hoş seda yükseliyordu günün doğuşuyla mevsimlerin ensesinden

Eller havada, bakışlar öndeydi

Kuru yapraklar terk etmişti

Pastorale düşen görüntüyü

Artık sadece dallar uzuyordu ağaçlarda

Kıt kanaat düşlerden yeni güzellikler doğuyordu ısıtmak için kucakları

Yeni dokunuşlar peydahlanıyordu kışın sarıp sarmalayan şefkatli kollarından

Ak güvercinler havalanıyordu göğe

Altından soğuk sular akıyordu köprülerin

Nice gelip geçmişlere ağıt yazıyordu köprüde yürüyenler

Bir sarhoş adamın narası yankılanıyordu sokakta

Boştu sokaklar

Soğuktu işleyen iliklere kadar

Kuru dallardı yansıyıp eşlik eden manzaraya

Bir ambiyans kazınıyordu her yere

Kışın rengi savruluyordu

Kurşuni akşamlar dayanıyordu kapılara soğukla yan yana

El çekilecek zamanlara varıyordu suretler daha güçlü, daha kalabalıktı

Şimdi gülüşler

Ayaz vurmuş gönüllerde bir sıcaklık

Uçuşuyordu damlalar, rüzgarla yüzlere

Kışa varıyordu mevsim donakala

Beyaz bir hüküm giyiyordu etraf

Kış gösteriyordu yüzünü

Kaliteli…

Kurşuni yanılgıların bedeninde

Beyaz bir ruh canlanıyordu sipersiz…

Gözler semada kışa merhabayla…

Maide Yılmaz Özgüç