Karmaşa

Sevgilim aşk adında içimde bir yara var

Kaçıp kurtulsam desem söyle bana nere var

Çaregâhım sensin bil, bir tek sende çare var

Bu sızı içerimi dilim dilim bölmekte

Yoksun ya kelebekler yaseminler ölmekte

Tutkulu şiirlerin adresi çargâhısın

Kaybolmuş evrenimin yittiği dergâhısın

Sen içimin buğz eden sindiği ervahısın

Semazenim çevrede aşk ile dönüyorum

Mecnun bilmez yanmayı tutuştum yanıyorum

Bir umut ekseninde girdabına tutuldum

Bazı görmedin beni bazı da unutuldum

Yalnızlık kader oldu acınmadan itildim

Dört gözle bekliyorken vuslatın saatini

Dinledim ney sesinden yokluğun naat’ını

Her doğan yeni güne tebessüm ettim durdum

Sesin soluğun yoktu beklemekten kudurdum

İçimde sorulara cevabı kendim verdim

 Kederleri yükledim kahredip yüreğime

 Dünya çöker üstüme varmazsam ereğime

Âdem Efiloğlu