Ölümlü Ve Kırmızı

hangi renge benziyor/sun?...

diye,

yudumlayıp unutuyorum
demli bir çay tadında
yüreğimdeki burçları ki
bir dolun/AY uykusu buluyorum
şehadet parmağımın uçlarında..

büyülü camlardan sızıyor ışığın
ve göz/perdelerim artık yok..

güneşin kızıllığını
ve AL/nını
bakir yanaklı bir gelinin
ve çatılarını evlerin/
düşünüyorum bir aynada...

atlasam derinlerine
kırılacak kürek kemiklerim
beni ALve tut beni....

yüreğini yasla avuç içlerime
bir yol yürümek için değilse
hiç bir şey içindir...

mola sancılardan kalkıp,
yanına/yarına kadar geleceğim
tutup saçlarından
düşlerini çarpacağım masaya

kimse bakmasın diye
bir aynanın içinden/içine..

açıyorum devrik sorguların
göbeğini bir bir
önce/
sonra tek cevap

''seninim''

bedenim ve soluğum
sana b-akıyorum

gözlerini saklıyorsun bu yüzden
kipriklerinin ardına ki
ısırıp alt dudağının içini
kanatıyorsun bana yazılmayan harfleri...

duruyor nabzındaki
şaşkın heves
ölümlü ve kırmızı....

(...)