Yorgun Bir Cürümdür Aşkı Bekleyiş

Dar vakitler biçerdi zaman biçare ruhlarımıza

Çıralı bir yalnızlık olurdu geceler,  düşler acırdı

İsli vakitlerin o dar odalarında ocakta dal çıtırdar

Gece üşürdü tenimizde, yalnızlık göklere savrulurdu

Düş matemindeydi birbirimize uzak yüreklerimiz

Aşka dargın hicazlar sokulurdu arada birbirimize

Unutulmuş kırıklıklar olurdu talanlanmış soframızda

Yorulmuş ellerimiz sokulurken birbirine, an ömrümüzdü…

Sahra yüzünün kayıp surlarını aşamadan ben henüz

Gelincik bakışlarının o bitap kırılmalarıydı sarıldığım

Islanmış tüyler yüzerdi gözlerinin yalpalı pınarlarında

Yüzüm kanıyordu, alnımdaki kader devrilmelerinden

Bekleyen ile beklenenin öyküsüydü birlikte dinlediğimiz

Öfkeli bir sağanak sesiyle kendi içimizde savrulduğumuz

Ve bomboş sokaklarda çamurlu gölgelerimize sarılışımız…

Hayat, iğnesinden ayrı düşmüş bir ipliğin öyküsüdür yar

Her ilmek birbirimize dikildiğimiz, tenlerimizi seviştirdiğimiz

Kırgın haramilerin kılıç artığı sofralarında bölündüğümüz

Ateşin, öfkenin ve yalnızlığın yüreğimizi öpüşüdür yar

Elde var, ruhta yok yoksullukların düşle sarılı yalnızlığı

Aşınmış yolların bakışlarında kaybolan renklerin ıslığı

İşte bu yüzden gözlerin ruhumun derbendidir yar…

Anla ki yar, daradan düşmüş acının karınca kolonilerinde

Yalnız bir düşü anlatan efsane kitaplar gibidir hayat

Yaralı süvariler geçer ufkumuzun imparatorluklarından

Yıkılır surlar ve safran ağıtlarla kapanır üzerimize lahitler

Dudağımızın ilmeklerindeki yorgun cürümdür aşkı bekleyiş 

Silinmiş isimlerin aynalarında ve ruhumuzu eskiten gidişlerde

Kanayan o mağrur mevsimlerin kendi içine devrilen tökezlenişleriyle

Seninle hüzünleri yudumlamak, ömrümün en elim yalnızlığıdır yar…

Hikâyesi: Yürek devrilişlerimizin engin dalgalarında yıkılmaz bir surdur susuşumuz. Ömür raylarında bu yüzden gecenin çiçekleri sessiz açar. Kızıl bir toz bulutu altında kelebeklerin kulağına aşkı fısıldar.

 Selahattin YETGİN