Sende Kaldı Düşlerim

SENDE KALDI DÜŞLERİM

Kaç kez telefona baktım bu gece;

Bir türlü tan yeri ağarmıyordu.

Sigarayı art arda yaktım bu gece!

Annem bile kızıp, bağırmıyordu.

Karşımda kız kulesi, hayalimde sen!

Seni sevdiğimi birde sen bilsen!

Öyle iç çektim ki; dedim bir gelsen!

Gurbet vefasızdı, çağırmıyordu.

Eminönü, Taksim, Beyoğlu derken,

Sokaklar ağladı derdim dinlerken,

Ah dedim İstanbul! Ayrılık  erken!

Aşk vuslata gebe, doğurmuyordu.

Hayallerimle ben, Emirgan’dayım,

Sana gelmek için son perondayım,

Sabaha kalmaz canım, gece sendeyim!

Gerçekler düşleri yoğurmuyordu.

Havva KAYA

İSTANBUL