Hadi Gömün Şimdi

HADİ GÖMÜN ŞİMDİ 

En çok ben onlara ne yaptım sorularının kucağında ağladım ben..

Günlerce bırakmadılar yakamı,gecelerce ayrılmadılar benden..

Çıkmadılar zifiri karanlık gecelerimden,

gitmediler güneş yüzü görmeyen günlerimden..

Bir zemheri yüreğinayazında ben üşürken..

Boş baktığım tavanlarda gördüğüm siületinin ensesinde bittiler..

Tutup tutup hayallerimi,bir bir yok ettiler..

Beni en çok unutmaya çalıştığım yüzünle tehdit ettiler..

Gözyaşlarıma karışan girdapların uykusunun en derin yerinde seslendiler!

Sana rahat yüzü yok, uyan!

Otur da buruk bir hüzne dayan...!

Seherin sessizliği çalınca kapımı,

Secdenin yüzü gülerdi ağlayan gözlerime..

Son arzusu sorulan idam mahkumu gibi..

Ağarana kadar tan yeri,giderlerdi bir ileri,bir geri..

Sıralarken bîtap düşmüş yüreğime Rabbim inşirahları..

Saat yediye,sabah güneşe,akrep yelkovana..

Kavuşurdu sinsice..

Adeta koğuş kalk seslerinin hüznü vururdu kalbime..

İnfaz için gün sayan mahkum nasıl gözlerse son kez görmek istediklerinin yollarını..

Öyle gözlerdim yollarınızı..

Ne gelendiniz,ne giden,ne ölendiniz ne yiten..

Ama gelmediniz..!

Hiç biriniz,bir omuz bile vermediniz..

Beni bıraktığınız o acımasız soruların kucağında her gün aynı kısır döngüyü yaşadım ben..

Ama itiraf etmeliyim ki,sizden daha merhametliydiler..!

Siz,idam mahkumlarına sorulan son arzuyu bile sormadınız bana.

Ben günlerce,ben aylarca,ben yıllarca buna ağladım yana yana..

Biriniz hepiniz içindi ,hepiniz biriniz için..!

Bense öldüm be sizin için!

En çok da biriniz için!

Hadi gömün şimdi!

Soğusun yüreğiniz benim için.

Havva Kaya