Mavi Güneş

Şiirlerime gömüyorum yokluğunu
Gülüyor gözlerin mısralarımda.
Hasretinde boğuluyorum kokunun
Umutsuzca sensizlik soluyorum
Bir çift ıslak göz önümde solmuş resmin
Sayfalar dolusu susuyorum
Bağlanırken dilim, konuşuyor yüreğim
Özledim…
Sabahla bitişik yarının çok uzağında
Bir gündüzden az bin geceden fazla
Karanlık kuytu zamanların ışığında
Kışlarımı yaz yaptım, güzlerimi bahar
Topladım evrendeki aşk kokan çiçekleri
Soyundum kırılan gururumu incinen ruhumu
Giyindim sevda elbisemi geliyorum sana sevgili
Bir nefes…
Al bir nefes  yeter ki
Nazlı gelincik hiddetiyle yapışacağım göğsüne
Yüreğinin toprağına gömülüp
Huzurun koynunda uyuyacağım
Zümrüt yıldızları toplayıp asacağım kalbine
Gün şafakta giyerken kırmızı gelinliğini 
Sabahın çığlığında uyanacağım.
Sevincim boşaltacak bulutları
Dudaklarında yarılacak gök kubbe
Tebessümün sunacak gök kuşağını
Doğacağım aralanan kirpiklerinin gölgesinde 
Mavi güneşin alazında kaybolacağım
Bizi bulacağım sonsuzluğun da ötesinde 
Yudum yudum Yudumlayacağım
 
 Songül Bulut