Bu Kadar Olur

 O kadar çok kırıldım ki

O kadar olur

Heybem kırıklık dolu

Kalbim de…

Hani rüzgâr esse kırılacak gibiyim

Kuru bir dal

Bir kibrit çöpü

Bir kürdan inceliğinde ve kırılmışlığındayım

Hep tedirgin

Hep hassas

Hep tetikteyim

Ha kırıldım ha kırılacağım terazisindeyim

Beni gönlü mamur olanlardan bilme

Ömrü mesut olanlardan kabul etme

Adı bahtiyar olanlardan da…

Bir günlük ömrü olan kelebeğe benzet beni

Bir sevimlik canı olana…

Bir öpümlük nefesi…

Bir sarımlık sigaraya

Bir içimlik aşka

İçtin bittim hesabı…

O kadar yalnızım ki

Kimse yok dünyada sanki

Başım dönüyor yalnızlıktan

Sensizlikten içim kalkıyor

Ağız dolusu yokluğunu kusuyorum

Rezil bir ayrılığın içindeyim

Vezir olmayı düşlerken…

Sana uyanmak varken kaoslara uyanıyorum

Sana varmak varken yoklara varıyorum

O kadar çok ağladım ki

O kadar olur

Sağanaklarım şehrini bastı şemsiyeni açtın kaçtın…

Oysa onlar sanaydı ıslansaydın…

 O kadar yalnızım ki

Ne gelenim var ne gidenim

Kalakalmışım ömrümün ortasında

Ne sevenim var ne sevilenim.

O kadar olur!

Hani giden her otobüs

Benden bir parça götürüyor

Sallanan her mendil

Benden bir can alıyor

Beni benden alıp giden sevgili

Geri dönüp de bakmıyor belli…

Bu kadar olur!