Tekvin
...
Aşkı toprağa ver dağ taş yeşerir
Anaçtır şü dünya, dehr-i kâmile
Havva’nın hûyuyla çöller aşerir
Yaratılış aklı, tutkun cemîle
.
Yakmaya demlenen âteş adına
Kulluk ve tanrılık dendi adına
Âşıkta ermeye, aşk muradına
Uzaktan göründü artık kâfile
Salınır günahta ya, içim gitti
Râzıyım herşeye, yâr içtim gitti
Diyete ödünçtüm, râyiçtim gitti
Olmaya mı dursun şerhi hâile
Teni ibrişimden ip; çilelenmiş
Sürgünlere düçar gül çilelenmiş
Hesap kitap altın, çil çil elenmiş
Bu işin saflığı götürmez hîle
Miskinliğe sinip yaygınlaşan mı
Dilde duâ ile yaygınlaşan mı
Heyhât yoksa nûrun saygınla şân mı
Cennet firârîsi eren menzile
.
Yoksul’un vuslatı düşer alplere
Ayrılan pay da düşer kalplere
Cânı zerk ederken bir bir celplere
Ululuk hassında, vermez; nâfile
Devam ede gider böyle silsile
Tekvin başlıklı yazı yoksul tarafından
21.11.2013 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 1
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.