Yasaklı Ferman

Hovarda lodoslara
Direnmeliyim sevdiğim
Ruhum göçmen
Ne yapayım hercaiyim.
Senden sonra,
Kuru yaşlar döktüm,
Gaflet dolu günlerime.
Islaktı tümcelerim,
Sona ulaşmayan dünlerde.

Sen bir göçebe hazan,
Ben aşifte bahara gardiyan.
Feragat edemem
Görkemli ayrılıklardan

Beklemelere vaktin varsa
Sapla yüreğini kaçmalara
Heder etme ömrünü
Gafil olma
Görmüyor musun gördüğümü?

Söyle!
Vur boynumu sözlerle, kopsun.
Fermanın yasaklım olsun.

Evet,

Uydu bana bu yasaklı ferman.
Diz çöktüm,
Boyun büktüm el aman!
Kız istersen, küçülürüm.
Sahibisin ruhumun.

Kilit vur mesruk duygularıma.
Söz ver!
El pençe divan durayım sana.
Sil baştan yaz garibanlığımı,
Mutluluk yalan,
Çözme bağımı...

Yemin ederim!
Söz haram, naz haram,
Ayak tozunu sıla sayarım.
Teslimim;
Hoyrat çelişkilerine
Umudum,
Tesellim;
Hüsn-ü niyetine.

Bunca esaretten sonra bana;
Taş gibi bir yürek lazım
Ki, o taşı kırmalı alın yazım.