Anne

Bir göz kırpışı uzaklıkta
Çocuktuk sokaklarda
Kırlarda koştuk, yuvarlandık çamurda
Benzemiyor düşmemiz bindiğimiz atlı karıncadan
Kir pas içinde ruhum donmuş gözyaşlarım
Yıkanmıyor ki yüreğim.
Muson yağmurlarından,
Bayramlık dik bana anne!
 
Ağlıyor avaz avaz yavrum
Susmuyor ninnilerle.
Benzemiyor ki bez bebekle oynadığımız evciliğe
Kar yağdı düşlerime.
Buz kesiği gülüşlerim
Uzat olabildiğince usul
Beyaz bulutlara yatır beni anne!
 
Sevdim gönül verdim
Koklar dedim babam gibi
Benzemedi onun güçlü kollarına
Kırıldı kanatlar öldü hayaller
Düştü kırağı gelinliğe
İhanet lekesi tutmayan kumaştan
Matem elbisesi dik bana anne!
 
Bir asır daha yakınımda
Yoruldum büyümekten
Huzurla uyumak neydi anne?
Üşüdü, ürperdi içim
İnsanların maskesini indirmekten.
Doğur beni yeniden.
Sar, Sarmala kundağım güneş olsun anne!
Kundağım ateş olsun anne, kundağım ateş olsun
 
Songül Bulut