Erkeğin Eli Kadının Dili

B.




Aynı çamurdan ve aynı hamurdan yaratılmış iki can ..
Erkek ve kadın . İkisi de Yaratıcı'nın hukukunda ve insanların medeni hukukunda eşit ama erkek dini hukukta , aile yönetiminde bir üst derece sayılmış . İkisi de subay ama biri teğmen diğeri üsteğmen ..

Gönüllerde devrim yapan Hz.Muhammed (selam olsun) erkeğin kadına karşı görevlerinden bahsederken kadının erkeğe karşı görevlerini de öğretmiş . Kadınlar Allah'ın emanetidir buyurmuş . Cennet anaların ayakları altındadır diyerek insanları uyarmış .
Erkeğe mali sorumluluk yüklerken kadını bu görevden uzak tutmuş . Bu inanç sistemi ile insanlığın doruğuna yükselen bir insan kızını evlendirirken ona şu öğütü vermiş : " Sen ona (cariye) hizmetçi ol ki , o sana köle olsun . "

Evlilik iki ayrı cinsin birbirini tamamlaması için şart koşulmuş . Hayatın zorlukları karşısında birbirlerine yoldaş ve arkadaş olan iki kişinin dayanışmasından daha güzel ne olabilir ki …

Yaşam mücadelesinde çekilen sıkıntılar , gerilen sinirler , hayvani içgüdüler , ihanetler ve yüzlerce sebeple günah denizine yelken açan insanlar kaybettikleri mutlulukları geç fark ederler .

İnsanların en önem verdikleri şeylerin başında kendilerine değer verilmesi gelir . Verilen bu değer saygı ölçüsüdür . Değer veren değer görür . Sevgiyi pekiştirir. Birlikteliklerde saygının kaybolması en büyük tehlikedir . Çünkü sonunda sevgi mahkum olur .

Öfke baldan tatlıdır demiş atalarımız ama sonunda öfkeyle kalkan zararla oturur demeyi de ihmal etmemişler . Tartışan iki kişiden birinin susması ve uzaklaşması barışın anahtarıdır .

Dedem yüz sene önce evlenirken müstakbel eşine iki şart koşmuş : " Güneşi üstüne doğdurmayacaksın ; akşam dargın olsak da sabah küs kalkmayacaksın . "

Bunlar yüz sene evveldi diyenler olabilir ama insanın manevi dünyası bin yıl da geçse değişmez .

Bir ara arıcılığa merak sarıp bir kitap almıştım , bir yerinde öyle diyordu " Anıza ekilen darıdan , gündönümünden sonra çıkan arıdan, kocasından sonra kalkan karıdan hayır gelmez "

Uzun lafın kısası makbulmüş .
Evli olup da aşk şiiri yazanlara şaşarım. Benim bülbül gibi şakıyan kanaryam bile evlendirince dut yemiş bülbüle döndü . Dört çocuk yaptılar . Onları hanımıyla beraber besledi . Şakımaya veya başka bir dişiye bakmaya ne zamanı yetti , ne tenezzül etti .

Karşılıklı saygı ve sevginin olduğu evlilikler yürür . Olmazsa cezasını başta çocuklar görür. İnsan yaşamında çocukken maruz kalınan travmalar (şiddetli olgular ) onun ruh dünyasını ölünceye kadar etkiler .

" Benim param , senin paran " denmeden " Bizim paramız , bizim evimiz " denerek yapılan arkadaşlıklar , aşk şiirlerindeki abartılı sevgi sözcüklerinin binde birini eşlerin arada bir dile getirmesi , karşısındakine değer vermesi sevgiyi canlı tutar .

Kadının dili uzadıkça erkeğin eli uzar .

Ve bu tatsızlıklar hayatın tadını bozar .