Hakikaten Yordunuz

HAKİKATEN YORDUNUZ

Bakıyorum zamana, beklentiler ayyukta,

Kimi yat, kat, ev ister, kimi kendine köle.

Kendini bilmez sarhoş, sanki bir gün ayıkta,

Konar ayda bir dala, sevdalanır her güle.

Hanginiz beklentisiz, bir insana yaklaştı?

Gözleriyle sevip de, eliyle uzaklaştı,

Hanginiz şeytanına, besmeleyle dikleşti,

Eliniz değmiyor mu, her gün yabancı ele?

Güzelim duyguları, zina ile kardınız!

Ardan eğilen başı, kınadınız, yardınız!

Ahlaksız tavrınızla, gönülleri yordunuz!

Ruhunuzu sattınız, şehvetle esen yele.

Sahi sevda ne idi, nerede başlıyordu?

Üşüyen her bir yürek, kiminle kışlıyordu?

Aşklar vardı kalplere, nakışlar işliyordu!

Coştunuz nehir gibi, karıştınız her sele.

Havva KAYA

İSTANBUL