Aşk Ruhumda Eflatun Bakışlı Bir Gül

Kimliği yüreğinden yırtılmış bir şair siluetim

Ruhumun ulu mahyasında asırlık çınarlar

Taşla oyulmuş anlar göğsümün kafesinde

Sırrımın omuzlarından kayıyor çocuklar

Okşanmamış yüzümün yokuşunda sular

Yamalı bir düştü, sona erdi çocukluğum

Aşk bahçemde eflatun bakışlı bir gül ağlar

Kaygıyla olgunlaşan meyveler gibi içim

Geçmiş zaman resimleri birikti raflarımda

İrem bağlarından geçtim ben, sana geldim

Yüzünün derin boşluğunda şehirler ıslak

Hüzün yedi tepeli düş, örter üstünü ölüm

Bir tebessümün çürütür bütün gülleri

Sevda açar bakışında, yalnızlık pas tutar

Dilimde ıtri serencam, konuğum ömür hanında

Avare sular gibi çağlarım, aktıkça ben yolunda

Bütün şarkılar silinsin, bir adın kalsın usumda

Gurbeti giyinirim yorgun mevsim turlarında

Kanar ellerim, üşümüşlük kaplar tabakalarımı

Ateşler yanar gövdemin kumdan saraylarında

Bir bulut olur sevmek, düşerim ah avucuna!

Nurunda gün doğar, boşalır saatlerin zembereği

Vuslatın benliğini terk eder an, söker hüzünleri

Gümüş sular gibi akarım uğruna, sevi özümdür

Saltanatlar yıkarım şanına, sermayem sözümdür

Şirazemin sinesinde ayrılığı düşlemek ölümdür

Kelamsız bırakma gönlümü, varlığın asaletimdir

Selahattin YETGİN