Minnet

Hayata tutunmak için ellerim vardı

Her tutunuşuma minnet duyarak

Tutundum

Sonunu hiç mi hiç bilmeden.

Dünyada gezinmek için ayaklarım vardı.

Her adımıma minnet duyarak

Yürüdüm

Aynı yoldan hiç mi hiç geçmeden

Gökyüzüne uçmak için hayallerimin kanatları vardı

Her hayalime minnet duyarak

Uçtum

Aynı havayı hiç mi hiç solumadan

Düşüncelerimi anlatacak kalemim vardı.

Her yazıdığıma minnet duyarak

Yazdım

Öncesini hiç mi hiç düşünmeden

Öğrenebilmek için ne çok bilgi vardı

Her öğrendiğim bilgiye minnet duyarak

Öğrendim

Bunun benim görevim olduğunu hiç mi hiç bilmeden

Anlamsızları anlamak için idrakim vardı

Her anladığım zamana minnet duyarak

Anladım

Yaşamayı hiç mi hiç anlamadan

Hayat aslında ne kadar kolaydı

Biz zorlaştırmak için elimizden geleni yapıyorduk

                                      n dundar