Menzil

Menzil

Bir garip yolcusuyuz varlığın gâyesinin

Geçtik ölümlü yardan, yâri Bir'e indirdik.

Artık ardı göründü ömür sermayesinin

Şükür, gemsiz her hırsın gözyaşını dindirdik.

***

Kahretse de iblisi çıktığım her basamak

Dünyevî heveslere direndim, aldırmadım.

"Züldür" deyip gönlüme günahı kanıksamak

Attığım adımlarda toz dahi kaldırmadım.

Halisti her niyetim; Yaradan buna tanık

Gölgemde haz bulanı, yamacımdan itmedim.

Namert mahkeme kursa, eller sansa da sanık

Bilerek hiç kimseyi kırmadım, incitmedim.

Yanılıp baksam dahi alçaktan gelen sese

Gönül gözümü asla hedeften ayırmadım.

Bin tövbeyi yükleyip bazen tek bir nefese

Muhasebe yaparken nefsimi kayırmadım.

Dünyevî Sultanlığın tahtına etmem tamah

Kıyamete kurulu, çalacak bir gün O zil!

Esirse gün geceme, varsın olmasın sabah

Firdevstir bize konak; dünya geçici menzil...

Mecit AKTÜRK