Düzenin Kazmaları

Ülkemdeki kıvılcım gayya derinliğinde 
Kimliksiz tükenmişler iklimin hinliğinde 

Kalemin yangınını doğurtuyorum ben hoş 
Sükûtun umutları susuşlar-da kaybolmuş 

Boşluk dolduruyorum çürüyen ellerime 
Beyit dörtlük savrulup sıçrar engellerime 

Yalın kılıç tek koro düzenin kazmaları 
Namussuzluk esaret köşeli yazmaları 

İzânları şehvetli görüm kuma eltiler 
Soysuzluklar dölleyen bir avuç eğreltiler 

Kızınca görmüyorum kuytuya kaçıverip 
Kendime geliyorum elleri açıverip 

Ki elleri açınca hoşluk ulvi yarına 
Barış birlik kardeşlik insanlık diyârına 

Perdeleri kapayıp öptüm bizim Memed’i 
İsmi tatlı teberrük Ahmet’in emâneti 

Lekesiz sâmimiyet dedi baba gel hele 
Sıkı öptü elimden boş ver dedi hergele 

15.04.14 Bursa