Helal Lokma Yoksa Abdest Neylesin

Bedenini yıkamak kolaydır; peki ya haramla beslenen ruhunu, kirli niyetlerini neyle temizleyeceksin?

Ağzına helal lokma girmemiş bir insanın yüzünü yıkaması, kirli bir aynayı silmekten farksızdır. “Helal lokma girmeyen avurtları abdest temizlemez” ifadesi, yalnızca bir söz değil; ahlaki çöküşümüze vurulan sarsıcı bir tokattır.

Bu güzel vatanımızda insanlar kamplara bölündü: Sağcı, solcu, laik, muhafazakâr, şeriatçı, şu partiden, bu mezhepten veya falan ırktan… Herkes kendi kimliğini bir zırh gibi kuşanıp karşısındakini ahlaksızlıkla itham ediyor. Oysa hakiki ölçü ne ideolojide saklıdır ne de dildeki sloganlarda. Siyasi rozetiniz, etnik kökeniniz ya da temsil ettiğiniz düşünce ne olursa olsun; şayet helal kaygınız yoksa, kul hakkı gözetmiyorsanız, siz kötü bir adamsınız.

Dinin sembollerine sarılmak, haramla şişirilmiş bir vicdanı aklamaya yetmez. Yüce Allah Kur’an-ı Kerim’de şöyle buyurur:

“Ey insanlar! Yeryüzündeki şeylerin helal ve temiz olanlarından yeyin…” (Bakara, 168)

Bu ilahi emir, amelsiz ve ahlaksız bir dindarlık söylemini kökten reddeder. Şeklen yerine getirilen ibadetler, kursaktan geçen haramı örtmeye yetseydi, Sevgili Peygamberimiz (s.a.v.) bizleri şu sarsıcı uyarıyla ikaz etmezdi:

“Aylarca seyahat etmiş, saçları dağılmış, toza toprağa bulanmış bir adam ellerini semaya kaldırıp ‘Yâ Rabbi, Yâ Rabbi!’ diye dua eder. Oysa yediği haram, içtiği haram, giydiği haram ve haramla beslenmiştir. Böyle birinin duası nasıl kabul edilsin?” (Müslim)

İşte mesele tam da budur: Harama bulaşmış bir ağzın duası göğe yükselmez, haramla beslenen bir bedenin aldığı abdest ruhu arındırmaz. Abdest, suyun deriyle buluşması değil; kalbin ve niyetin temizlikle buluşmasıdır. İçinde haram taşıyan bir avurdun dışını yıkamak, kendini kandırmaktan başka bir şey değildir.

Dünyayı ve insanlığı kurtaracak olan şey ideolojik zaferler değil, helal bilincidir. Adaletin, dürüstlüğün ve merhametin sınırı; ne bir partinin tüzüğünde çizilebilir ne de bir grubun tekelindedir. Bir insanın iyi ya da kötü oluşunun yegâne terazisi, elini uzattığı rızkın helalliğidir. Tabağına, cebine ve evladının boğazına koyduğu lokmanın hesabını vermeyen hiç kimse, hangi fikrin arkasına saklanırsa saklansın kirlidir.

Artık maskeleri ve etiketleri bir kenara bırakalım. Kursağımızda kimin hakkı var? Avurtlarımızdan geçen lokma helal mi?

Çünkü helal kaygısı taşımayan bir vicdanı ne abdest arındırabilir ne de dünyadaki hiçbir dava sloganları aklayabilir, vesselam. 

Alın Teri  

Tembellikten ter bilenler beridir

İnsanın cenneti alın teridir

Alın teri hak bilenin göz nuru

İhsan gücü helal lokma süruru

Helâl yoksa gaspperestler hür olur

Vicdan sağır izan irfan kör olur

Körlük tufan kalpten ruha giden hat

Ve nihayet kalpte başlar tahribat

Bu tahribat akıbetin âmânı

İflas çeker şirke satar imanı

Sefil eder kul hakkıyla zehirler

İhsan ölür iblis dolar şehirler

Sonra başlar ahir zaman fitnesi

Sokakları küfre boyar şirk sesi

Alın teri tebliğ irşat libası

Giyenlerdir hür milletin tebaası

Ömer Ekinci Micingirt