Derin Deryalara Daldın Oldu Mu

DERİN DERYALARA DALDIN; OLDU MU?

Yaşına, başına bakmadan koşup

Derin deryalara daldın; oldu mu?

Ömürde bir defa dağları aşıp

Düzlere inerek yere dalmadan

Azmini bırakıp geri kalmadan

Koşturup son sürat zaman çalmadan

Bilmediğin elde kaldın; oldu mu?

Ne güzel bağlıydı atın kenarda

Ekmeğin pişerdi tandırda, narda

Ve şükrün bitmezdi onlarca zorda

Kanaat ederek yazlar, kışlardın

İyiyi, güzeli hep alkışlardın

Kalbine rengarenk gül nakışlardın

Kolayı bulup da aldın; oldu mu?

Her birey nasılsa düşer bir defa

Her gönül ister ki sürsün hep sefa

Mücrim uğrayamaz severken affa

Dönüştün kapkara taşa dağlarda

Kazık çaktığında şer otağlarda

Büyü revaçtayken eski çağlarda

Aşkı oyun sandın; işte usandın

Kendini yenilmez, yutulmaz sandın   

Nedense kendini hiçlikle andın

Bir tutam bulutla göklerde yüzüp

Elinde bıçağın, derini yüzüp

Göksel eleklerde gerçeği süzüp

Ey aklı kiraya veren âdem, sen

Söz tutmadın, yandın; hep de bu dem sen

Haram şurupları içtin madem sen

Aldırmadın neden örfe, âdete

Yılları sayarak döktün adete

Nihayet yoruldun geçtin avdete

Ve nihayet geldi hayatın sonu

Gidiyorsun buruk, düşünüp onu

Köhnemiş bir hana astın ikonu

Ardında kalanı, ektiklerini

Yaşarken andın mı çektiklerini

Görmeden doğaya diktiklerini

İki tel saçını yoldun; oldu mu?