Ki

 

 

Bir imgeye dokun ki

 

Bin Ah!

İşit bu gece…

 

Bugünkü aklı değil geçmişi özlüyorsan

Bak dünya aynı dünya

 

Ki

Değiştireyim derken o seni değiştirdi…

  

Kirlenmiş umutların sevdiğinin gözünde

Menfaat ve ihtiras asıl işin özünde

 

Ki

Her zaman verenken…

 

Sorgula geçmişini ve dön ki bugününe

Hayal etme kimseyi hayal etsinler seni

 

Ki

Bulasın bahane…

 

Sen ağlarken yanında yoksa canım dediğin

Şöyle bir düşünsene ne halt ki bu yediğin

 

Ki

Kimin umurunda?

 

Değil ki üzülmeye düşünmeye değmeyen

Bir sevdanın peşinde takılıp gideceksen

 

Ki

Yorgun düşmüş yürek…

 

 

Senden önce güneşe

Göçüp giden çok oldu

 

Ki Güneş senden yorgun…

 

Daha fazla aydınlık

Dersen anarşist derler

 

Ki

Özgürlük ereğin…

 

Aşk dediğin o alem öylesine büyük ki

Tek yüreğe sığamaz

 

Ki

Hani öbür yürek

 

İki ayrı son olmaz hayat bir film değilse

Bırak kendinden aksın arama realite

 

Ki başın ağrımasın…

 

Bir gün Tanrı affedip cennetine alırsa

Yüreğini de götür

 

Ki yüreğin yanmasın…

 

Mutluluğun doruğu aranınca bulunmaz

Sakın ola arama

 

Ki kendi gelsin sana…

 

Uçurum kenarından gülümsersen hayata

Şaşırıverir kader bir bakarsın ki düşeş

 

Ki

Sen hep yek attın zaten…

 

Aşk bir köprü kurmaksa gün gelip yıkılırsa

Asılma halatlara

 

Ki

Çekmesin girdaba

 

Silgiyi kullanmadan resim çizmeyi öğren

Maviyi bolca kullan

 

Ki

Göğe erişesin

 

Kafan bozulsa bile yürek hiç değişmedi

Haksızlığın önünde şu boynun eğilmedi

 

Ki

Bin ah işitiyorsun

Mehmet Fikret ÜNALAN