Gel

GEL

Sevdanın adını sancı koydum ben;

Gecemin camına keder vurunca.

İçtiğim o zehre epey doydum ben;

Yüreğimden girip, canı sarınca.

 Ayın şavkı vurur gözyaşlarıma,

Demedim derdimi gardaşlarıma,

Vermedim  sırrımı sırdaşlarıma,

Duyarsın dört duvar dile gelince.

Düşleri unuttum yar göğsünde ben!

Bakmadın ardına koyup giderken!

Gitme diyemedim  bu kadar erken!

Yüreğin vuslata düşman olunca.

Ellerin sözüne yârim uyma gel!

Kim ne derse desin boşver duyma gel!

Hasretli  günleri sakın sayma gel!

Azrail bu canı tenden alınca.

Havva KAYA

05.06.2014

İSTANBUL