Beni Bilemezsin

Köyde doğdum ben köy çocuğuyum

Doğru sözlüyüm serttir beni huyum

Buz gibidir pınardan içtiğim suyum

Suyumdan içmeden beni bilemezsin

Şöyle Oturup kendim sana anlatsam

Ruhuna kendimden dostluklar katsam

Dostluklarımıza tatlı neşeler katsam

Gönülden dost olmadan beni bilemezsin

Doğrumu sanırsın her aklına geleni

Hiç sevmem kem hisler besleyeni

İçimde tutmadığım o hasedi kini

Kendinden silmeden beni bilemezsin

Benim köyüme küsmüş bu talih nedense

Darma duman olmuş ne kalmış bedende

Daha da zorlaşıyor hayat dünden bu güne

Çalışıp kendinden geçmeden beni bilemezsin

Dertleri saymayayım iyisi mi beni bırak

Yağmurda çamurda dolaştık ayak çıplak

Kış ortasında giydiğin pabuçlar patlak

Ayakların donmadan beni bilemezsin

Dolular yağmurlar dindi mi serinde

Çalışmaktan nasır var mı ellerinde

Hiç hile katmamışsan alın terinde

Helal lokma yemeden beni bilemezsin