Cennetimin Anahtarı

Gidiyorum senden

Canımdan can

Etimden et kopararak gidiyorum

Kanaya kanaya bağıra bağıra gidiyorum

Sen istedin diye

Yolundan çekileyim diye

Gideceğim yerde ne bulurum bilmem

Ama kendimden  gittiğim de kesin

Daha rahat bırakacağım bedenimi soysuz kollara

Belki daha rahat soyunacağım

Öptüğünde biri yüzüm kızarmayacak belki

Kaçırmayacağım gözlerimi

Arayacağım aynı derinliğe düşmeyi

Feda edeceğim yüreğimin bekaretini

Bir kaç mısrada

Fahişe olacak belki ruhum

Yavaş yavaş

Katılacak ar damarında çatlak biri daha

Arsız dünyaya

Ama sen

Sen kaldıramayacaksın

Büyük ağırlığını bu küçük yüreğin

Koyacak önüne melekler

Küplerle akıttığın gözyaşımı

Eline verecekler kırdığın kalbimi

Okuyacaklar diyetini

Katlettiğin masumiyetin

Arafta bekleyeceksin  affını

Benim seni beklediğim gibi

Sevmeyecekler seni benim sevdiğim gibi

Sen olacaksın belki cennetimin sebebi