Bayramdı 0 Sabah ~

BAYRAMDI 0 SABAH ~

Bir cuş-û hurûşsa bayram

Avuçlarımız şeker kokmalıydı

tutmalıydı çocuklar ellerimizi

bakmalıydılar gözlerimize...

çiçekleri koklar gibi

koklamalıydık sonra onları...

En sevdikleri şekerleri yemeliydiler

damaklarını vura vura...

sevgi dermeliydiler

gül kokulu hayattan

Ve uyuyamadım' demeliydiler

heyecandan!

başlarını kaldırdıkları yastıktan

geceden kınalı ellerini

yıkamalıydılar

AI ' lar değmeliydi! yanaklarına da

kenarda parlayan ayakkabıları gibi olmalıydı

gözleri

Heyecan vurmalıydı kalplerine

pıt pıt...

Bir bayram

bir bayram Sevdası

Işımalıydı masum çehrelerinde

Sonra

dolaşmayı beklemeliydiler

sabırsızca

eş dost dede nineyi...

çocuktu onlar

ah çocuklar

Onlar bilir miydi ki

büyüklerin yıktıklarını

yaktıklarını

gasp ettiklerini

toprağa kan

çiçeğe gam

maviye kapkara duman

yükleyen büyükleri

bilir miydi...

anlayabilirler miydi

aslında anlamsızlıklarını!

anlayabilirler miydi...

Minicik yürekleri gepgenişti onların

SIğamamayı anlarlar mıydı

Vara yaşayaydı ' dediler onlar

uğur böceği

çalı kuşu

kırmızı elbiseli gelincik

eL sallasaydı leylek

göçerken

n' olurdu ki

Çocuktu onlar

öyle isterlerdi

öyle özlerIerdi

Bir bayram sabahı da

öyle uyanmak isterlerdi

rüya da olsa

hayal de olsa

bayramdı O sabah

yüreği yangın da olsa

Yıkılsa da dağlar

patlasa da

kirlenmiş bir maviyle uyansa da

bayramdı 0 sabah

kucaklaşmalıydı işte

...

Nilüfer A. Zontul