taşlardan yaptığım!
buğusunda bulutlar çiziyorum...
Avuçladığım topraktan nem kaptım
yağmurdan gözyaşı
ama ağlamıyorum...
Uğur böceğinin sırtında imiş nokta
ömrümü çiziyorum
yolunmuş saçlı sevdalardan sonra
kelebeklerin koynuna uzanıyorum
bir ömür ...
bir ibibik kuşuyla
türkülere yanıyorum
Sonra ince tellerden bir sızıyla
dilime akanları topluyorum
Yollardan geçemiyorum
arabalara binemiyorum
ovaların avuçlarına
dorukların kanatlarına biniyorum
Ahh!
şehirler
erkekler
dişiler
gözler sevdaları emip ölürken
Ben /
tefekkürün kalbinde d i r i I i ş besliyorum
...
