Feryadım

Feryadım

Beni yalnızlıklarla avutma kızım
Ben bu karanlıkların insanı değilim
Bir deli sevda çaldım,zırdeli
Beynime kurşun gibi saplı...

Sen orada kal manasız karanlıkta
Rastgele mecalsiz bir feryat içinde
Huzursuz etme beni kahır zannederim
Ben artık gayri cellat olsam bilirim
Besbelli kendi başımı keserim....

Sen gene beni bırakma feryadım
Beni yanlnızlıklarla avutma kızım
Damarlarımda bu yanan kandil değil
Çaresiz bir afet içinde,vect ile
Elimde mis gibi tuttuğum hatıranla
Yüreğimde dizginlenemeyen bu anarşi niye...

Vedat DÜNDAR