Ben Biraz da Sendim

Ben biraz da sen’dim

Sen de ben..

Şimdi ne zaman mırıldandığım şarkıyı yarıda bıraksam,

Sen devamını getiriyorsun..

Ne zaman içimden bir şiir yolculuğu geçse,

Satır duraklarında sen çıkıyorsun..

Ve şiirin her harfine

Binlerce anlamlarımı vurguluyorsun..

ben biraz sen’dim sevdiğim,

rüyamı yorumluyor gözlerin

hiç konuşmasan da

anlıyorum taa dibine kadar söyleyemediklerini..

unutmuş oyuna yatma,

biliyorum unutmadığını..

yarıda kalan adımlarımızın seslerini duyuyorum.

Nasıl da geziyorum şehrini,

Her sokağını,

Her köşe başını.

Gözlerimi açtığımda koca bir hayalin sıcak avucuna, düşüşümü soluyorum.

Sen de geziyorsun şehrimi değil mi?

Ve fark ettin mi ne kadar aynılar..

Kokusuyla, mavisiyle

En çok ta umutlarıyla..

Rüzgarı dinliyor musun sende,

Peki ya yüzüne dokundurduğu masumiyeti?

Yağmurları da izliyor musun?

Sırılsıklam eden rahmetini.

Ben biraz da sen’dim

Yarıda bıraktığım cümlem

İki yudumluk kalan çayım

Hüznümün diğer adı

Bir de yarımı..

Dedim ya ben biraz da sen’dim..

Sen de ben.

Bitmez bu biz’lik!..

Semra’m Öztekin