Masiva

ben gitmek istiyorum  masiva

gidenlerin huzur bulduğu yere

kaç zamandır yüreğim yokluk hengamesi

gözlerim mezar çukuru

ellerim boşlukta sallanan yırtık mendil gibi

kalkamıyorum masiva

sende olan ne varsa sana bırakıp gitmek

affet masiva

yükün omuzlanacak gibi değil

gelen gidiyor

gülen ağlıyor

ve sen batıp batıp gidiyorsun

ebed değilsin!

gitmek istiyorum masiva

çocuk gülüşlerin boyadığı gökyüzünü seyretmek

şiirlerin öpüp koklandığı

duaların sarmaladığı yere

özlemin bitiş noktasına çizik atmak

yok olmak vuslat ummanında

rayihalarıyla kelebek gibi uçurtan o bahçeye gitmek

ben senden gitmek

yok olmak istiyorum masiva

affet  masiva

verdiklerine  sahip çıkamazdım

sen şükür yeriydin

gelişine bismillah

gidişine eyvallah

bu kadardın

beni elhamdülillah  deryasına üfle masiva

üfle ruhumdan

masiva..

Semra’m Öztekin