İ Z M İ H L A L

Şimdi darmadağınım toplamaya çalışma

Kader bak ağlarını ayrılığa örmüştür

Sevme demiştim sevme bu faniye alışma

Böylesi bir figanı hangi tarih görmüştür

Ar edip gizli gizli duyma sen ağlamışım

Olmayacak yarına ben neler bağlamışım

Hiç sözden anlamadan demek ki gidiyorsun

Seni sana bıraktım haydi hoş kal diyerek

Bilsen    garip  aşığa  eziyet  ediyorsun

Yine evhamlarını inatla    sürüyerek

Işığım olan yüzün neden şimdi gülmüyor

Yanarım  içten  içe  hiç kimseler bilmiyor

Aşk dediğim sevdiğim tükenmeyen ummandı

Ansızın   küle   döndü   beni   yakan  ateşi

Bir daha asla dedim yandı yüreğim yandı

Böyle  hicran  halinin görülür mü bir eşi

Gölgeler  gizliyorum  acı  olsun ezberim

Bir uykunun içinde onlar olsun rehberim

Belki yıkanır ruhum şu akan gözyaşında

Bir serinlik eserde umudun rüzgârından

İnfial bir yarın bu hep vuslat telaşında

Böyle keskin olmanın çekeriz zararından

Yüreğime giydirdim ketumluk denen zırhı

Gizemle ortasına vurdum yalnızlık şerhi

İçimdeki hüzünle yaşamak istiyorum

Varsın hıçkırıklarım kulağını tıkasın

Bu aşkı mezarıma taşımak istiyorum

Âdemi yakan sevda bir gün senide yaksın

Kutla sen zaferini hatta bir de halay çek

Aynaya baktığında karşında bütün gerçek

Âdem Efiloğlu