Siz Gelince

Eskiden küçük kavgalar olurdu, küçük kıskançlıklar

Tavuktan kazdan sebeplerle

Bahçeden bağdan nedenlerle küserdik

Fakat eskiden birinin acısı diğerinin suskunluğu demekti

Heybemizi alıp gitmezdik küsen yüzlerden

Üç gün asılırdı suratlar dördüncü gün gülerdik

Eskiden azı bile beraber yerdik

Eskiden fakirdik lakin zengindi vicdanlarımız

Ağlamayı bilirdik ağıdıyla başkasının

Başkasının sevincine koşar

Düğün dernek bayram seyran eylerdik

Öyle nasır tutmazdı nefretlerimiz

Sevgilerimiz de küflenmezdi çabucak

Tandırda beş kadın birden aş ederdi ekini

Tarlada beş adam kazma sallardı ekmeğe

Bahçede beş çocuk bir elmaya seğirdirdi

Yine de payda olmazdı keşmekeş

Beş kız dikerdi bir gelinin heybesini

Beş olan taşırdı omuzda bir yiğidi

Ucuz sevinçler ve ucuz kederler ülkesinde

Bir bizce yaşarken mesuttuk

Heyhat bugün bir de siz çıktınız

Hudutlar çizdiniz bizim aramıza

Ve sizden olmayana ölüm yağdırdınız

Zulüm koydunuz payına ‘biz’ diyenin

Ve siz en çok vicdanları tükettiniz

Bütün saf çocukların beyinlerini oydunuz

Komşunun sevincini kundakladınız

Akrabanın hüznünü

Umudun kanatlarını tayyarenize bağladınız

Ve siz yalnızca size güldünüz size ağladınız

Kardeşi kardeşe kadını eşe düşürdünüz

Evladı babaya babayı gama düşürdünüz

Siz sizden olmayanı acıya sürdünüz

Çocukları yaftalayıp dilinizce

Kiralık tellallarla dağıttınız renginizi

Siz geldikten sonra ölüm iyi ve kötü diye ayrıldı

Siz geldikten sonra

Kahramanken bir gün öbür gün hain olundu

Hainken dün yarın kahraman olundu

Ucuzladı lügatteki kelimeler

Camilerde hakka dururduk evvel

Halkla dururduk çardaklarında

Ve her daim iman olurdu dostluğun bardaklarında

Lakin mihrap ağladı siz geldikten sonra

Minber ağladı

Çünkü imam unuttu kitabın dediğini

Sizin dediğinize daldı yüreği ve aklı

O yüzden biz hiç çayla coşmadık bir daha

Makamlar ve paraydı en büyük dost

Çünkü siz geldikten sonra ilim düştü çöpe

Siz ve biz artık bir girdabın içinde

Oturup gaflet sofrasına

Önce vicdanımızı sonra aklımızı yedik