Bir Vakit

Bir vakit

Hani önemli değil

Sabah, öğlen, akşam

Gözlerimizde ki gölgeye düşseydik

Sevindirseydi özlemler bir kere olsun

Fütursuzca zamanı uyuştursaydı dudaklarımız

An sadece o an

Geçip gitmeden

Çivilenseydik

Mesela parmaklarımız şarkılar söyleseydi

Gülme parmaklar şarkı mı söyler diye

Gülümsemelerimizi duysaydı ruhlarımız

Mesela sırça parmağından tutsaydık birbirimizi

Yüzük parmağında sonsuzluğa mola

Ortada tutunsaydı avuçlarımız

Tam alnının ortasından mıhlanırken kurallarımız

Biter miydi aşka şarkılarımız

Bir vakit

Hani önemli değil

Sabah, öğlen, akşam

Hayallerimize eskiyen uykular demleseydik

Kalplerimizin çarpışının melodisinde

Kavrulan arzuları sustursaydık mesela

Omuzlarımızdan geçerken her iki kutup

Enlemlere, boylamlara bölünseydik

Pi sayısı henüz keşfedilmemişken

Bir vakit

Hani önemli değil

Sabah, öğlen, akşam

Bütün ihtiraslarımız

Birbirimizde  ölseydi

Âdem Efiloğlu