Online Üye
Online Ziyaretçi
Hani zamanın eskidiğine inanmasam
Topyekûn arzuların esaretinde
Rehin kalacak bakışlarım
Bir anı sonsuzluğa ısmarlanan…
Bilseydin
Sen susunca ağlardı bu şehir
Ve boydan boya kana boyanırdı yürekler
Virane bir ömre kımıltısız direnirken ağaçlar
Yapraklar birer birer indirdi bayrağını
Kurşunsuz işgal edildi kaleler
Hep birlikte acıya ağladılar
Hani yansa şu şehir
Bir martı ölümüne atlasa
Yıkılsa içimizde ki inatçı hezeyanlar
Yıkılsa o kızgınlığa vurduğumuz
Yarım anlamalarda kalan feraset
Aldırmadan gülebilsek hayata
Düşünsene yaşadıklarımız yarım daha.
Ayaklarım yorgun vuruyor
Sürüye sürüye yürüdüğüm kaldırımlara
Yokluğun böylesine vurgun
Yokluğun böylesine bedbin
Ay yarılsa
Başımı kaldırmam bu yüzden…
Şimdi vefasızlığı sürüdüğüm mısralarımla
Bulutlar kadar ağlasa gözlerim
Karadeniz kadar mavi
Çukurova kadar yeşil
Konya kadar toprak koksa
Her damlada
Yeminle
Rehin kalacak bakışların
O anı sonsuza ısmarlanan…
Âdem Efiloğlu