Rehin Kalacak Bakışların

Hani zamanın eskidiğine inanmasam

Topyekûn arzuların esaretinde

Rehin  kalacak bakışlarım

Bir anı sonsuzluğa ısmarlanan…

Bilseydin

Sen susunca ağlardı bu şehir

Ve boydan boya kana boyanırdı yürekler

Virane bir ömre kımıltısız direnirken ağaçlar

Yapraklar birer birer indirdi bayrağını

Kurşunsuz işgal edildi kaleler

Hep birlikte acıya ağladılar

Hani yansa şu  şehir

Bir martı ölümüne atlasa

Yıkılsa içimizde ki inatçı hezeyanlar

Yıkılsa o kızgınlığa  vurduğumuz

Yarım anlamalarda kalan feraset

Aldırmadan gülebilsek hayata

Düşünsene yaşadıklarımız yarım daha.

Ayaklarım yorgun vuruyor

Sürüye sürüye yürüdüğüm kaldırımlara

Yokluğun böylesine vurgun

Yokluğun böylesine bedbin

Ay yarılsa

Başımı kaldırmam bu yüzden…

Şimdi  vefasızlığı sürüdüğüm mısralarımla

Bulutlar kadar ağlasa gözlerim

Karadeniz kadar mavi

Çukurova kadar yeşil

Konya kadar toprak koksa

Her damlada

Yeminle

Rehin  kalacak bakışların

O anı sonsuza ısmarlanan…

Âdem Efiloğlu