Kufi Şiir

KUFİ ŞİİR

Zihnim ateş altında, her yerde bombardıman

Gözbebeklerimi şarapnel misali parçalarken kelimeler

İçimde dağ gibi bir Ebu Zer sabrı büyütürken     

S/adağımda menzil tanımaz şiirler taşırım

Rüyalarımı istila eden karabasanlar

Bir Farisi kılıcı gibi saplanırken böğrüme

Ümmi bir sabaha uyansam diyorum

Ezanlar okunurken saba makamında

Göz kapaklarım bir giyotin gibi böler uykumu

Ve ölüm aynadır hayata

Adı konmamış bir mezar taşının dibinde

Bir gürz gibi inince ruhuma keder

Künhüne varamadan maveranın

Başlar yine başımın bitimsiz ağrısı

Dolaşırken ağır ağır damarlarımda melal

Mahmuzladığım  firak isimli atın köpük köpüktür sağrısı

Ne zaman yağmurlansa gözlerim

Apansız Hüseyni  bir ağıt boşanır leblerimden

Çaldığım bütün kapılar ters yüz…

Varmayı istediğim bütün şehirler Kufe olur

Ve her şiir kufi bir yazıyla yazılmalıdır gayrı

Adı konmamış bir mezar taşının dibinde…

Muhammed Mehmet GÜL